Phattaraphon's profile+Happy with my destinati...PhotosBlogListsMore Tools Help

Phattaraphon Sarthamabot

Occupation
Interests
...........

+Happy with my destination+

-Living in My Way-
Photo 1 of 98
February 21

Tag FEVERRRRRRRRRRRRRRR บ้าง เหอๆ

เรื่องของเรื่องก็คือ เพื่อนของกระผมนามว่า แอ๊บซี่  ได้นำของ เอ้ยไม่ใช่ วัฒนธรรมประหลาดมาปล่อยในหมู่
เพื่อนฝูงมันมีชื่อว่า TAGGGGGGG ครับพี่น้อง ซึ่งไอ้ tag นี้ก็คือการเล่าเรื่องที่เราคิดว่าไม่มีใครเคยฟังหรือเคยรู้
มาอย่างน้อย 5 เรื่อง  จากนั้นก็เลือกคนมา 5 คนที่จะ tag ต่อจากเราเน้อ  ด้วยความงง ปนฮาเลยจะลอง Tag ต่อมาน  เอาละ  ใครไม่ Tag
ต่อตูจะตามล้างตามผลาญ 555+
 
TAG
เรื่องแรก
      เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ไม่เชิงว่าไม่เคยเล่าให้เพื่อนฟังหรอกนะ  แต่เพื่อน ๆ กูทั้งหลายคงไม่เคยสังเกตว่า  ตั้งแต่กูมีแฟนมา
ไม่เคยมีใครเลยว่ะ  ที่แบบว่าจะทิ้งกู (รึเปล่า)  เพราะปัญหาอื่นนอกจากเรื่องเดียวคือ เขาไปมีคนอื่นว่ะ  (ไม่ได้ defend
ตัวเองนะครับพี่น้อง  อาจจะมีบางท่านทักท้วงแต่อยากจะบอกว่าคนนั้นเขาก็มีคนอื่นนะ  คนที่พวกมึงรู้กันอะ)  นั่นแหละ ๆ
เริ่มจากคนแรก แฟนกูคนแรกเป็นทอมเว้ย  ปรากฏว่าพอกูไปบวชสองเดือน เทอหรือทอมคนนั้นเจ๊แกก็ไปมีคนอื่นเลย กำ:X
คนที่สองเป็นแฟนตอนม.3 อุอุ คนนี้ขาวน่ารักดี  แต่สุดท้ายพอเลิกกันเขาก็บอกกูว่ากูดีสู้คนใหม่ไม่ได้ (ซะงั้น)  คนที่สามเป็น
แฟนกูตอนม.4  คนนี้เป็นคนที่เรียกได้ว่าป๊อบมาก  เขาก็เลยมีคนมาจีบเยอะ (ได้อีก) สุดท้ายก็เลิกกันด้วยอีหรอบเดิมคือ เขา
บอกว่าแฟนใหม่ชื่ออาทิตย์น่ารักกว่ากูเยอะ (เออ งอน)  ส่วนคนไหนก็ไม่รู้ไม่เอ่ยนาม  ก็เพิ่งทราบมาว่าเขาก็มีคนมารุมจีบเยอะ
และก็คงไม่สนกูแล้ว เพราะสวยเลือกได้(อีก) สรุปคือกูก็แห้วไป 
      สรุป  คือตั้งแต่มีแฟนมาไม่เคยเลิกด้วยปัญหาไรเลยว่ะ  นอกจากเขาไปมีคนอื่น  เรานี่ช่างน่าสงสารจริง ๆ งุงิ
 
เรื่องที่สอง
      เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นตอนป.2 มั้งถ้าจำไม่ผิด  คือกูตอนนั้นเป็นพวกหน้าตาจัดว่าแย่ (ได้อีก) ของห้อง  เรียนก็ไม่ค่อย
ได้เรื่อง  วัน ๆ นั่งแต่เขียนการ์ตูน  อาจารย์สอนไรไม่เข้าสมอง  แล้วมันมีเรื่องเกิดคือ พอดีตอนนั้นโรงเรียนกูฮิต Rotate ที่นั่ง
แบบว่า  จะกำหนดให้ผู้ชายต้องนั่งกับผู้หญิงเท่าน้าน  กูก็เลยแบบว่าด้วยความเห่ย  ก็ถูกจับไปนั่งข้างเด็กอ้วนคนนึง  แล้วฝัน
ร้ายของกูก็เริ่มต้นนับแต่นั้น  กูโดนล้อตั้งแต่เช้า  กลางวัน  เย็นว่าเห้ย  เมิงเปนแฟนอีอ้วนหรอวะ  แสด  ทำให้กูจำฝังใจมาแต่
เด็กและยึดมาถึงทุกวันนี้ว่ากูจะไม่มีเมียอ้วนเปนอันขาด ไม่งั้นกูจะต้องฝันร้ายรอบสอง (สงสารโจ้ว่ะ 555+)
 
เรื่องที่สาม
      เรื่องนี้เป็นเรื่องความตอแหลของข้าพเจ้า  ที่เป็นสันดานในตอนเด็ก (ต่างจากตอนนี้สุดแสนจะใสซื่อ 5+) ด้วยความที่
เกิดหมั่นไส้ครูประจำชั้นของกูในตอน ป.2  คือ  ครูกูคนนี้เป็นครูที่ดีมากอะนะ (สวยด้วย) เขาจะสอนทุกวันว่านักเรียนอย่าเป็น
คนขี้โกหกไม่งั้นหนูจะกลายเป็นเด็กเลี้ยงแกะนะลูก  ด้วยความที่กูอยากรู้อยากเห็นว่าถ้ากูเป็นเด็กเลี้ยงแกะครูจะทำอะไรกูหรอ
กูก็เลยกลับบ้านไปบอกแม่ว่า "แม่ครูไม่ยอมให้หนูเติมข้าว" (ไอ้เหี้ย  กูทำเพราะไร้เดียงสานะ อิอิ)  ปรากฏคือแม่กูดันเชื่อกู แล้ว
แม่กูก็ไปครูใหญ่  แล้วครูประจำชั้นกูก็ร้องไห้เลย  แถมเขาจะโดนสอบด้วย  ก่อนเขาจะไปหาครูใหญ่เขาก็พูดกับกูคำนึงรวมถึง
เพื่อนในห้องคนอื่นด้วย  ว่าครูสอนเรามาตลอดว่าอย่าเป็นเด็กเลี้ยงแกะ  แต่ตอนนี้ห้องของเรากลับมีเด็กเลี้ยงแกะขึ้นมาแล้ว  (กำ)  สุดท้ายกูเลยโดนครูมองว่าเหี้ยสุด ๆ  และทุกวันนี้กูก็ยังมองหน้าเขาไม่ติด  เพราะทำให้เขาเกือบโดนไล่ออก  เป็นตราบาปของกูมั่กๆ
 
เรื่องที่สี่
      เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกิดกับกูตอนเด็กมาก  ประมาณ 5 ขวบ  ตอนนั้นกูซนมากเล่นแม่งทั้งวัน  เช้ายันค่ำ  เอาแต่เล่น กับเพื่อนที่เป็นแก๊งแถวหมู่บ้าน  แล้วด้วยความซนกูก็เล่นได้ทุกอย่าง  ตั้งแต่จับปลาช่อนในคลองโคลน  แอบไปเล่นน้ำบ่อปลานิล
ว่ายน้ำเน่าแถวบ้าน (เหอๆ)  แล้วทุกครั้งที่กูกลับบ้านกูจะได้รับรางวัลเสมอ  คือ ยายกูจะเอาก้านมะยมมาประมาณ 4- 5 อันแล้วก็เอามารัดหนังยางรวบรวมกัน  แล้วกูฟาดกูก้นลายทุกครั้ง  แต่มีอยู่ครั้งนึงวันนั้นกูกะลังจะเดินกลับบ้าน  พอเห็นยายกูยืนรอเท่านั้นแหละ  กูโกยเลย  แล้วที่ขำคือยายกูวิ่งไล่ตามกูด้วย  วิ่งไปวิ่งมาจนยายเหนื่อย  สุดท้ายยายก็บอกกูว่าไม่ตีแล้ว (ผู้ใหญ่หลอกเด็กว่ะ  งอน)  แล้วพอกูเข้าไปดูยายหอบยายกูก็จับกูไว้ฟาดไม่ยั้ง สุดท้ายกูก็ก้นลายไปตามระเบียบ  แล้วกูก็จำมาถึงทุกวันนี้ว่า  ผู้ใหญ่แม่งสตอเบอร์รี่กับเด็กเก่งมากมาย  กูไม่เชื่อแล้ว งอน.....
 
เรื่องสุดท้าย
      เรื่องสุดท้ายแล้ว  ไม่รู้เล่าไรดีว่ะ  เอาเรื่องนี้ละกัน  คือเป็นเรื่องที่เกิดตอนเรียนที่นี่แหละตอนมหาลัย คือตอนเข้ามาปี 1 ซึ่งตอนนั้นกูก็ป๊อบพอตัว  ก็แบบมีพี่คนนึงเขาพลาดมาชอบกูเข้า  แล้ววันนั้นกูก็ไปซ้อมบอลโดยเสื้อของตูนั้นที่ใส่มีคำว่า "ยอด
ชาย" อยู่ข้างหลัง  แล้วพอกูเดินผ่านพี่คนนั้น  พี่เขาก็ตะโกนขึ้นมาว่า  ว้าว ยอดชาย  เท่จังประมาณนี้  กูก็เขินหน้าแดงไปตาม
ระเบียบ  จนทุกวันนี้กูก็ยังไม่กล้าคุยกับพี่คนนั้นเลย :?
 
จบและ  คราวนี้ หุหุ จะแท็กต่อละนะ  ผู้มีรายชื่อเหล่านี้ให้ความร่วมมือด้วยนะ
1. ไอ้บิ๊ก  หนุ่มหน้ามน เต็มไปด้วยพรสวรรค์แห่ง IR
2. ไอจั๊ก  เอาเรื่องกรรมกรมาก็ได้ กูรับได้  เรื่องหมามอมแมมก็ o นะ 55+
3. ไอนุ่น  เหนแกทำสเปซบ่อยมาทักเราด้วยเมื่อตะกี้
4. น้องซือ  น้องสาวของตูเอง
5. แพรวละกันน้า  ออนบ่อยดี
 
เอาล่ะ  ฝากทุกคนแท็กต่อด้วยนะ ไม่งั้นงอน
 
ปล. Tagให้ครบทุกคนน้าจะไปตามอ่าน หุหุ
 
 
 
 
December 20

เพลงที่ตอนนี้ชอบมากมายอะ


ส่งแค่นี้
ศิลปิน : บอย ตรัย ภูมิรัตน์

มีคำๆนึงในหัวใจ ที่ชั้นต้องพูดมัน

ก้อรู้ว่าคงมีซักวัน ที่ชั้นต้องบอกไป

แต่วันนี้ยังทำใจไม่ได้ คือคำว่าลาก่อน

เราเคยมีวันคืนที่ดี มีเธอและมีชั้น

เราเคยมีใจที่ให้กัน ก็คิดว่าแน่นอน

แต่เราก็เดินมาถึงตอน ที่เป็นฉากสุดท้าย แล้วใช่ไหม

* ไม่อยากเป็นคนต้องบอกลา แค่คิดชั้นก็ยิ่งปวดใจ

เก็บเอาความรู้สึกดีๆ ส่งเธอเลยตรงนี้จะได้มั๊ย

** ส่งไกลแค่ไหนเราก็ต้องลาอยู่ดี ก่อนเราจากกันชั้นควรจะหยุดเท่านี้

น้ำตาที่มี ให้เธอโชคดี ให้เธอปลอดภัย ทุกอย่าง

จะส่งที่ไหน ชั้นคิดว่าคงไม่ต่าง ยังไงก็เจ็บเหมือนกัน


ดูแลตัวเธอเองให้ดี จากนี้ไม่มีชั้น

เจอใครยังไงไม่สำคัญ อย่าลืมกันก็พอ

จากนี้ไปคงไม่ต้องรอ แค่สิ่งเดียวที่จะขอ ครั้งสุดท้าย

( * , ** )

ไม่อยากเป็นคนต้องบอกลา แค่คิดชั้นก็ยิ่งปวดใจ

เก็บเอาความรู้สึกดีๆ ส่งเธอเลยตรงนี้จะได้มั๊ย

ส่งไกลแค่ไหนเธอก็ต้องไปอยู่ดี ก่อนเราจากกันชั้นควรจะหยุดเท่านี้

น้ำตาที่มี ให้เธอโชคดี ให้เธอปลอดภัย ทุกอย่าง

จะส่งที่ไหน ชั้นคิดว่าคงไม่ต่าง ยังไงก็เจ็บเหมือนกัน

เชื่อมั๊ยว่ามันไม่ต่าง ยังไงจะคิดถึงเธอ..
December 16

ไม่มีชื่อ

เด๋วนี้รู้สึกว่าอะไรรอบ ๆ ตัวกำลังเปลี่ยนไปยังไงก็ไม่รู้  มหาวิทยาลัยก็จะออกนอกระบบ  อะไรทำนองนี้
ชีวิตรอบตัวก็ชวนให้งง  รวมถึงคนรอบตัวด้วย  ทำให้งงอยู่ตลอด  บ่นไปงั้นแหละ
ปล. สงสัยจะต้องไปบ้านหนอมซะแล้วแก้เครียด
 
เส้นขนาน
 
March 29

สิ่งที่ตูเบื่อ

โอ้ยเบื่อโว้ยเบื่อ!!!!!!! 
ทำไมเกิดเป็นคนไทยมันน่าเบื่องี้อะวะ ตอนนี้แม่งน่าเบื่อจริง ๆ เวย สิ่งที่ตูเบื่อได้แก่
 
1. ม็อบจัดตั้ง    มันจะอะไรนักหนาวะ  เขาจ้างไม่กี่ร้อยลงทุนโกนหัวโกนผม  จะประท้วงเข้าข้างไอ้หน้าเหลี่ยมอยู่ได้
 
2. นายกหน้าด้าน  ตูไม่เข้าใจทำไมท่านนายกถึงมีมวลรวมที่หน้าเยอะจังวะ  เขาไล่กันจะเป็นจะตายพี่แกทำเป็นไม่สนใจอยู่ได้ต้องรอให้ฆ่ากันตายก่อนใช่ไหมถึงจะออก
 
3. sms จัดตั้ง  แม่งส่งเหี้ยไรไปไม่เคยถึงเลย  ไอ้พวกข้อความนี่แม่งเชื่อไม่ได้เลย  บางวันส่งไปเปนสิบแม่งไม่ขึ้นซักอัน  แต่พอเป็นไอ้พวกข้อความเชียร์นายกขึ้นดีชิบ  ๆ
 
4. เบื่อผมตูเอง  แม่งยาวน่ารำคาญ  จะไปตัดละ
 
5. เบื่อส้มป่อยที่ไม่ผอมซักที (ขำ ๆ นะขำๆ)
 
6. เบื่อไวรัสคอมฯ  หาโปรแกรมไรมาติดแม่งก็ยังเข้ามาอีก  เวงกำๆๆๆๆๆ
 
7. ความเตี้ยของตู  ทำไมไม่เกิดมาสูงว้า
 
8. เกรด  เกรดเทอมนี้แม่งเน่าจิง ๆ เจือกได้ c+ อังกิด นารก ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
 
9. เบื่อคนกรุงเทพฯบางพวกที่เห็นแก่ตัว  จะเอาแต่ความสบายในระยะสั้น  ไม่เคยรู้จักคำว่า Long Run น่าสมเพศ ๆ
 
10. ไม่มีตังอัพคอมฯ  อยากได้การ์ดจอใหม่เว้ยยยยยย 
 
ฯลฯ  คิดไม่ออกละ  อ๋อแต่ช่วงนี้ที่ไม่น่าเบื่อก็มีนะ  อย่างเช่น  เพลงไอ้หน้าเหลี่ยมนี่โดนใจอย่างแรง 
แล้วก็แม่ค้าที่ด่าทักษิณ  สะจาย ๆ

ปล. บ่นไปงั้นหละอย่าถือสาผมเลยคร้าบพี่น้อง
 
March 04

การเมืองไทยทำไมอับจนจัง?

 การเมืองไทยทำไมอับจนจัง?
 
             ช่วงนี้คงไม่มีเรื่องไหน HOT ไปกว่าเรื่องการเมืองแล้วล่ะ  ไหน ๆ ก็ทำสเปซครั้งแรก  ทำเรื่องที่สนใจดีกว่า  ก็เลยอยากจะเล่าถึงความคิดตัวเองอะนะ  คือที่ผ่านมาหลายวันนี่มันมีตลก+ จำอวด เพียบ  จำอวดตลก ๆ เนี่ย  ได้แก่
 
        -  ตลกอัปยศ  นักการเมืองเนี่ย  ทำไมเด๋วนี้ศักดิ์ศรีมันน้อยจางวะ  ไหว้ปะลก ๆ น่ะ  ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังด่าเขาอยู่เลย  กลัวแค่ไม่ได้ลงสมัครก็ไปยกมือไหว้เขา  ดูแล้วมันขำดี (หรือเปล่า) นี่มันแสดงให้เห็นว่าสุดท้ายประโยชน์ตัวเองก็มาก่อนส่วนรวมไง
 
        - ตลกแก้ตัว  อันนี้ก็มีบ่อยอะ  เมื่อวานฟังดูยังไงก็แปลกอะ  สุดท้ายก็พูดไม่เคลียร์  ผลประโยชน์มันทับซ้อนเห็น ๆ อะ จะพูดยังไงมันก็ทับซ้อนนะ
 
             จำอวดมหาชน  ขอเรียกว่างี้ละกัน  เพราะตอนนี้บ้านเมืองมันแตกแยกสาดดดด  ฝ่ายนึงใช้อุดมการณ์  แต่อีกฝ่ายกลับใช้ตัง  เหนแล้วขำ  เวลาเขารับดอกกุหลาบจากคนที่ตัวเองจ้างมามันมีความสุขตรงไหน  คิดว่าแม้แต่เด็กประถมยังคิดได้  แต่เขาก็น่าเหนใจอ่านะ  ผลประโยชน์ตัวเองนี่นา  ขืนลงคงโดนแก้แค้นแน่ ๆ  นี่แหละมันได้คติว่า  "เวลามีอำนาจให้ใช้อำนาจทำดี  เพราะอย่าลืมว่าไม่มีใครอยู่บนอำนาจตลอดกาลหรอก"
 
         สรุปแล้วใครทำอะไรก็คงได้อย่างนั้น  อุดมการณ์มีค่ามากกว่าเงินทอง  สิ่งนี้อะมันเป็นอมตะปรัชญา  ธรรมะย่อมชนะอธรรมเสมอ
 
 
 

Windows Media Player